
بارگیری کربوهیدرات و مصرف و جذب آب قبل از مسابقه روندی بوده است که سال های سال درادبیات تغذیه ورزشکاران بوده است.
اما
اگر بارگیری کربوهیدرات بیش از حد باشد این موضوع می تواند به مشکلاتی در
کنترل وزن ، کلسترول ، تری گلیسیرید ، فشارخون و ... بیانجامد.
نقش بارگیری کربوهیدرات در به تاخیر انداختن تخلیه گلیکوژن عضلانی است.
چنین
تخلیه ای می تواند عامل محدود کننده ای در موفقیت فعالیت های طولانی مدت و
شدید باشد. پس این تخلیه و کاهش رخ نخواهد داد مگر آنکه یک اجرا در سطح
بسیار بالایی از درصد ظرفیت باشد مثلآ 75 % که این شدت هم خیلی نادر است
حتی در رقابت های ماراتون .
اغلب جلسات تمرین در یک شدت 50 تا 65 % صورت میگیرد.در چنین شدت تمرینی هم 30 تا 60 % از انرژی از چربی هاست.
مطالعات
اخیر منتشر شده از دانمارک ،ژاپن ،نیوزیلند ، انگلستان و دانشگاه بوفالو
،موفقیت روش و راهکار بارگیری چربی را نشان داده اند.
ظاهرا
سازگاری ای وجود دارد که همراه با چربی سوزی و تاثیر بارگیری کربوهیدرات
واستفاده از عدم تحریک انسولین می توان با شرایط اشتعالی رقابت کرد .
دکتر لی کوین دو ماراتون را بدون بارگیری کربوهیدرات و با دنبال کردن یک رژیم غذایی 30 ، 30 ، 40 در سراسر دوره تمرین کامل کرد !!!